02 Lut

Piotr Skarga

Urodził się 2 lutego 1536 roku, zmarł w 1612 roku. W 1569 roku wstąpił do zakonu jezuitów, przebywał m.in. w klasztorach w Rzymie, Pułtusku i Wilnie. Od 1579 roku przez cztery lata pełnił funkcję pierwszego rektora Akademii Wileńskiej. Stamtąd przeniesiono go do Krakowa, gdzie kierował domem zakonnym i prowadził działalność charytatywną. Do Warszawy wezwał go król Zygmunt III Waza, który zasiadł na tronie Polski w 1587 roku jako syn monarchy szwedzkiego Jana III Wazy i Katarzyny Jagiellonki. Nowy władca był wnukiem Zygmunta Starego, który cenionemu już głosicielowi kazań chciał się odwdzięczyć za poparcie go w czasie elekcji. Skarga dostał prestiżowe stanowisko kaznodziei królewskiego. Zrezygnował z tej funkcji dopiero pod koniec życia.


Najpopularniejszym dziełem Piotra Skargi były „Żywoty świętych” (1579), które już za jego życia wydano drukiem się aż 7 razy. Dorobek kaznodziejski zgromadził w kilku zbiorach: „Kazania na niedziele i święta całego roku” (1597), „Kazania o siedmiu sakramentach” (1600) i „Kazania przygodne” (1610). W pierwszym z nich ukazały się także „Kazania sejmowe”. Pisał w nich o kondycji Rzeczypospolitej. Możesz przeczytać fragmenty kazań:


Kazanie pierwsze cz. 1


Kazanie pierwsze cz. 2


Kazanie pierwsze cz. 3


Obejrzyj dokładnie słynny obraz Jana Matejki pt. „Kazanie Skargi”. Zwróć uwagę na nieprzypadkowe akcenty kolorystyczne: wyrazistą biel, czerwień, złoto, czerń oraz sposób przedstawienia postaci. Jakim człowiekiem był według Ciebie sławny kaznodzieja?