09 Gru

Jan Kasprowicz

Poeta okresu Młodej Polski - urodził się 12 grudnia 1860 roku, zmarł w 1926 roku. Tworzył dramaty, był krytykiem literackim i tłumaczem. Na Uniwersytecie Lwowskim, w latach 1921 – 1922, pełnił funkcję rektora. Pod koniec życia zamieszkał w willi „Harenda” w Zakopanem. Po dziś dzień można zwiedzać ten dom-muzeum.

 

Poeta opisywał życie polskiej wsi w sonetach „Z chałupy”. Przedstawiał w nich ludzi biednych, schorowanych, cierpiących. Czynił to w sposób sugestywny. Cechą jego twórczości był, między innymi, literacki ekspresjonizm, który miał na celu odzwierciedlenie subiektywnych przeżyć człowieka i charakteryzował się wielkim dynamizmem oraz gwałtownością.

 

Kasprowicz w swojej twórczości stopniowo odchodził od tematyki społecznej, naturalistycznej i kierował się w stronę symbolizmu pełnego wizyjności. Przykładem może być tomik poetycki Krzak dzikiej róży w Ciemnych Smreczynach, który został opublikowany w 1898 roku we Lwowie. W utworze możemy znaleźć elementy tatrzańskiego krajobrazu: zwaliska skał, pawiookie stawy, piętrzące się turnie, wijącą się kosodrzewinę, próchniejącą limbę.

Zachwyt nad pięknem tatrzańskiej przyrody pojawiał się również w innych utworach poetów młodopolskich, między innymi w wierszach Kazimierza Przerwy-Tetmajera: „Melodia mgieł nocnych (Nad Czarnym Stawem Gąsienicowym)” czy ”Widok ze Świnicy do Doliny Wierchcichej”.

 

Przeczytaj hymn Jana Kasprowicza „Dies irae”. To jeden z najbardziej znanych utworów poety, w którym przedstawia swoją wizję “dnia gniewu”, apokalipsy.

 

Po lekturze, analizie utworów Kasprowicza zaproponuj słowa klucze. Uporządkuj je w interaktywnym ćwiczeniu.

 

Na koniec przyjrzyj się różnym odmianom secesji, charakterystycznemu stylowi Młodej Polski.